 |
|
|
|
De zomers zoete geur van lavendel
|
|
Wie ooit in de Franse Provence de golvende lavendelvelden zag, zal die aanblik nooit meer vergeten. Haal die heerlijke geur en prachtige paarse pluimen naar uw eigen tuin of balkon. Zet dit kleine heestertje dichtbij het terras of in potten bij uw zitje, en geniet dagelijks van die zomers zoete geuren.
Wonderkruid?Al bij de Romeinen en oude Grieken werd lavendel gebruikt als geneesmiddel: de etherische oliën werken kalmerend op het centrale zenuwstelsel. Ook werd gedacht dat bosjes gedroogde lavendel ziekten, zoals de pest, op een afstand zouden houden. Het verhaal gaat dat de 'zwarte dood' aan de middeleeuwse handschoenmakers in het Franse plaatsje Grasse voorbij ging: zij parfumeerden het fijne leer immers met lavendelolie! Dorpsbewoners legden direct de link met de lavendel en sindsdien droegen veel mensen in de getroffen gebieden een bosje gedroogde lavendel tussen hun kleren.
Lavendel (Lavandula) komt oorspronkelijk voor in het Middellandse Zeegebied. De plant wordt echter al eeuwenlang ook noordelijker in tuinen gekweekt. Op de lavendelvelden in Frankrijk zult u de echte lavendel vrijwel nooit tegenkomen. Er wordt daar een hybride gekweekt die meer olie oplevert. Deze wordt in het Frans 'lavandin' genoemd in plaats van 'lavande' [gewone lavendel].
Zonnig en droogLavendel is niet een echt makkelijke borderplant. Ze houdt namelijk van een droge en vooral zeer zonnige standplaats en een arme grondsoort. Hoe zonniger de standplaats, des te intensiever de kleur van de bloemen wordt. Er zijn zo'n 25 verschillende lavendelsoorten. De meest winterharde tuinplant is de Lavande angustiflora Munstead. Op een te donkere plek of bij te veel bemesting wordt de plant slap en zakt in elkaar. De grond mag vooral 's winters niet te nat zijn. Zware kleigrond kan zo nodig met scherp zand gedraineerd worden. Bedenk dat de lavendel op arme grond veel meer vorst en regen verdraagt dan in een voedselrijke border.
Lavendel in combinatie met..... Er zijn maar weinig planten met dezelfde droge, voedselarme en zonnige voorkeuren als de lavendel. Daarom wordt de plant vaak in groepen aangelegd, of als haagjes rondom een border of in vakken. In de winter geven deze bladhoudende struikjes structuur aan uw tuin.
Lavendel wordt ook vaak bij rozen geplant. Het paarsblauw combineert erg mooi met de pastelkleuren van rozen. Vooral de roos heeft hier profijt van, omdat lavendel luizen weert. De grote mestbehoefte van rozen is echter voor lavendel niet bepaald ideaal.
Lavendel geeft een echt mediterraan effect. Zeker naast andere droogte- en zonminnende planten, zoals lampepoetsersgras of palmlelie (Yucca filamentosa), witte margrieten (Leucantheum vulgare) en gipskruid (Gypsophila paniculata). Aanvullende beplanting in roze en lila kleuren zijn te maken met phloxen, duizendblad en lage anjers. Vooral een vakkentuin omzoomd met lavendel, en beplant met de uitbundig bloeiende lavatera is adembenemend mooi.
Zoekt u het in de blauwe en lilablauwe tinten? Denk dan eens aan diverse soorten allium (uien) zoals allium Giganteum samen met allium Gladiator. Diverse soorten irissen gecombineerd met het oranje bloeiende havikskruid en lavendel vormen trouwens ook een heel bijzonder plaatje.
Snoeien moeilijk?
- Vanaf het eerste jaar goed snoeien leidt tot een bossige groeiwijze, met zoveel mogelijk vertakkingen aan de basis en mooie bolvormige struikjes of volle haagjes.
- Slaat u het snoeien een paar jaar over, dan zit er op den duur alleen nog wat blad aan de toppen van de lange kale en lelijke stengels.
- De zomersnoei doet u aan het einde van de bloei. Dat kan vanaf juli tot september zijn.
- Om lavendel te oogsten, knipt u 's morgens vroeg de in volle bloei staande stengels tot 10 cm onder de bloempjes af (hang de stengels te drogen op een droge plek uit de zon).
- Ook als u het zonde vindt om uw mooie geurplanten te oogsten en aarzelt met snoeien, is het advies om direct ná de bloei de bloemstelen en stengeltoppen te snoeien. Zo kan de plant nog even wat groeien voordat de winter begint.
- De hoofdsnoei vindt plaats eind maart, begin april. Zodra de strengste vorst voorbij is neemt u ongeveer 1/3 van de plant terug. Zorg er wel voor dat er nog wat blad aan de takken blijft zitten anders loopt de plant niet meer uit.
|
|
|
|
|
|
|
|
|